انسان منصفى كه بر گفته‌هاى دهلوى آگاه شده باشد ، اين حقيقت آشكار خواهد شد . ابتدا به طور مختصر به اشكالات گفتار دهلوى اشاره كرده و مىگوييم : 1 . نسبت‌دادن نقل حديث « نور » فقط به اماميّه چنان‌كه ظاهر گفتار او بود : اين حديث را از دانشمندان مشهور و سرشناس و مورد وثوق اهل سنّت و شخصيت‌هاى برجسته و مورد اعتماد اهل حديث در نزد آنان روايت مىكنيم تا پژوهشگران و دانشمندان بدانند كه در بين اهل سنّت ، افراد متعصّبى پيدا مىشود كه حتّى ميل ندارند اقرار كنند به آن‌چه كه دانشمندان خودشان درباره‌ى فضائل اهل البيت نقل كرده‌اند . ما براى آن كه استدلال به اين حديث برايمان تمام باشد و بهتر بتوانيم مخالفان خود را قانع كنيم ، حديث را از قول آنان مىآوريم ؛ و گرنه در كتب شيعه اماميّه اين حديث در حدّ تواتر و از طرق معتبره هم‌چون ديگر احاديث وارده در شأن خاندان پاك پيامبر نقل شده است . 2 . مناقشه و اشكال در سند اين حديث و عقيده به جعلى بودن آن بر اساس اجماع اهل سنّت ، متوقّف بر آن است كه ادّعاى انحصار روايت به دو طريقى كه ذكر كرده ، تمام باشد . آن‌گاه آن دو طريق را بدان‌گونه كه پنداشته بود ، ضعيف بدانيم . ولى ، اين ادّعاى انحصار و آن تضعيفى را كه دهلوى پنداشته ، باطل خواهيم ساخت و اثبات خواهيم كرد كه نقل روايت ، منحصر به آن دو طريق نيست . 3 . معارض بودن حديث با روايت شافعى : با اثبات بطلان آن خبر از نظر روايت و درايت ، آن معارضه از بين مىرود . بلكه متن خود آن حديث ، ساختگى بودنِ آن را نشان مىدهد . كسانى كه در حالت كفر از دنيا رفته و يا بيشتر عمر خود و يا بخشى از دوران زندگى خود را با كفر به سر برده‌اند ، چه تناسبى دارند با عالم نور و نورى كه پيامبر اكرم از آن آفريده شده است ؟ ! 4 . دلالت حديث . . . در دلالت آن بر خلافت و امامت بلافصل آن حضرت كسى شك و ترديد به خود راه نمىدهد ، جز افرادى كه دلى بيمار و يا ديده‌اى نابينا داشته باشند ؛ زيرا حديث صراحت دارد در اين مطلب كه پيامبر از نور آفريده شده و خداوند ، او را به صورت پيامبر خلق كرده و على نيز از همان نور آفريده شده و خداوند او را به